martes, 26 de marzo de 2019

MESA INTELIGENTE, PIZARRA, QUIVER Y ROBÓTICA

SARRERA.




PAUSOKA, INKLUSIOAREN BIDEAN

Resultado de imagen de pausoka


Martxoaren 1ean Maiteder izeneko emakume bat etorri zen hitzaldi bat ematera. Maiteder Pausoka Elkarteko lehendakaria da, eta elkartearen funtzioaz hitz egin zigun. Bertan, garun paralisia duten haurrak daude, haietako bat Aimar da, Maitederren semea. Bere bizipenei eta esperientziari buruz hitz egin zuen.

Haurdunaldian, edozein gurasok bezala, haien seme-alabengandik espero ditzazketen espektibak dituzte eta Aimarren gurasoek ere hala zituzten. Baina Aimar jaio eta gutxira espektatibek errealitatearekin talka egin zuten.

Jaio berritan semea ospitalean egon zen denbora luze batez konbultsioak zirela eta. Oso une larriak izan zituzten. Egunak pasa ahala, erizainek etxera joateko momentua iritsi zela esan zioten arren, handik aterako ez zirela esan zieten, ez behintzat ama prestatua zegoela sentitzen zuen arte. Maiteder beldur zen, zer egingo zuen berak bakarrik eta erizain bati segundu batean deitzeko eta urbilarazteko botoirik gabe? Etxera itzuli zireneko lehen egunak gogorrak izan zirela dio. Gauez, bere bikoteak eta berak guardiak egiten zituzten Aimar zaintzeko “badaezpada”. Orain konturatzen da, gauza asko ezjakintasunaren ondorioz egiten zituztela. Baina osasun zerbitzuan mendekotasunari buruzko informazioa eskatu zuenean, alzheimerrari buruzko informazioa soilik ez zioten eman. Beraz, Maiteder galduta zegoen, hau gutxi balitz, ez zuen inor gehiago ezagutzen honelako kasu batekin.

Aimarrek garun paralisia zuela esan ziotenean, gauzak erabat aldatu ziren. Mutikoa Aspacen sartzea erabaki zuten, berak lanean hasi behar baitzuen. Denbora pasa ahala, bertan ez zituztela semearen beharrak guztiz asetzen. Gainera, ez ziren herriaren parte sentitzen eta herriko haurrek ez zuten Aimar ezagutzen. Horregatik, Aimar herriko eskola publiko batean eskolaratzea pentsatu zuten (itunpeko ikastolan ezin izango zuten, publikoetan baino baliabide gutxiago izaten baitituzte).
Maiteder lehengo eskolara deitu eta zuzendariarekin hizketan egon zen. Egoeraz informatu eta zuzendariak esan zion bertan ez zituztela baliabiderik Aimarri harrera egiteko. Ondorioz, Maitederrek esan zion bere semeak beharko lituzkeen baliabide guztiak lortu zitzazkeela. Hala ere, zuzendariak bere horretan jarraitu zuen eta jakinarazi zion Maitederri gauzak horrela ez zirela egiten.

Jarrera horrek lur jota utzi zuen Maiteder, beraz, beste eskola batera joatea erabaki zuen. Bigarren eskola honetan ere ez zuten Aimar hartu. Arrazoia, ratioz gainezka zeudela, baina esan zioten inon ez bazutela onartzen, beraiek ahal zuten modura onartuko zutela.

Ikusitakoa ikusiz, Maiteder hirugarren ate bat jo zuen, azkeneko eskola. Hemen aldiz, tratua oso goxoa izan zen, asko eskertu zuten Maitederren laguntza baliabideak eskuratzerako garaian. Gurasoek oso pozik jarri ziren jakiterakoan Aimar eskola horretan onartu egin zutela eta bertako langileek gustura hartu zuten Aimar beraientzako “opari” bat bezala hartu baitzuten.

Irakasleak, Aimar gurasoen aurrean aurkeztu zuen. Maiteder oso pozik geratu zen bertan egindako aurkezpenarekin. Ez zuten diagnostiko baten arabera aurkeztu, bere izaeraren arabera baizik. Honekin esan nahi dugu, irakasleak komunitatearen eragileen aurrean eragin handia duela. Aimarren irakasleak, guraso bileran Aimar aurkezterakoan positiboki egin zuen: “Aimar gelan sartzen denean denak alaitzen gaitu” eta ez “gurpildun aulkian dago” hori begi-bistakoa baita. Pertsona bezala identifikatzen zuten, hau da, pertsona bakarra bezala, bere ezaugarriekin eta gaitasunekin. Aipatzekoa da ere, garrantzitsua dela komunitateko gainerakoek nola ikusten duten. Horretarako irakasleak gainerako gurasoen eta ikasleengan eragina izan behar du haien pentsaera moldatuz.

Aimarren kasuak ondo erakusten duen bezala, desberdintasuna onura bezala ikusten denean bakarrik emango da aniztasuna. Eta gogoan izan behar da, ez dutela zailtasunak dituzten pertsonak besteengandik bakarrik ikasten, baizik eta guk ere zer ikasia dugu haiengandik.

“Gizartea edukatu behar da, eta gizartea gu gara”.-Esti Amenabarro 2019.

miércoles, 20 de marzo de 2019

4. ¿Es posible la clase inversa en Educación Infantil?

Otro día mas de presentaciones y los grupos 7 y 8 nos han presentado el cuarto articulo, de el cual dejo por aquí un resumen:

Es evidente que la Educación Infantil es mucho más que aprender a leer y escribir. Es una etapa clave para interiorizar valores y empezar a crear la propia identidad. Es imprescindible garantizar una buena enseñanza-aprendizaje tanto afectivo-emocional, social y cognitivo. No nos podemos olvidar de la inteligencia emocional, ya que tiene que ver mucho con los valores.


En el proceso de aprendizaje el alumno adquiere conocimientos tanto dentro del aula como fuera del aula porque la información está al alcance de todos. Para lograr lo mejor de cada alumno es necesario que el alumno sea el centro de su propio aprendizaje.
“Darle la vuelta a la clase” se centra en la adquisición del conocimiento, hay que tener en cuenta que se pueden trabajar los conocimientos en casa. Hoy en día el conocimiento está al alcance de cualquiera. Por lo tanto, la tecnología puede ayudar y motivar al alumno.
Una ventaja muy interesante es que aquellos alumnos que no son tan rápidos, pueden ser ayudados de sus familiares y pueden tomarse su tiempo ya que la información está a su alcance.


Es muy importante la involucración de la familia, sobre todo para que ayuden y apoyen al niño en dicho proceso, ya que la tecnología no puede ocuparse de ese trabajo. Así pues, los profesores tienen que asegurarse, tanto por medio de encuentros informativos con las familias, como por medios de formación del centro, de que éstas se unan a la forma de trabajar que les proponemos.
Teniendo esto en cuenta, la clave del éxito para abordar el tema es que el profesor plantee ejercicios y actividades, de forma individual o en grupo, que supongan un nivel de complejidad en el pensamiento. En este proceso el profesor tiene que estar cerca para ayudar al alumno en lo que necesite.


Dentro del desarrollo, tenemos un modelo de aprendizaje que se llama Taxonomía de Bloom. Esto es de gran ayuda para organizar actividades con diferente nivel de complejidad:


  1. El primer nivel supone que el alumno adquiere la información básica que necesita para seguir construyendo sobre ella. Se trata de recordar, por ejemplo, la mecánica de la división, los elementos de un texto literario...
  2. El segundo nivel es la comprensión, en este nivel se trata de clasificar, resumir, organizar la información, comparar, poner ejemplos.
  3. Aplicar es el tercer nivel y supone resolver problemas, completar procesos...
  4. En el nivel de análisis, podemos pedir al alumno que explique, compare o identifique, incluso que investigue.
  5. El nivel de evaluación supone la capacidad del alumno para decidir, justificar, recomendar o valorar.
  6. Por último, el nivel “estrella” es crear, podemos pedir al alumno que invente, planee, construya, diseñe o imagine.


Lo más importante de la clase inversa empieza cuando el profesor es capaz de hacer que sus alumnos gestionen su propio aprendizaje. Para eso hay que tener en cuenta las habilidades y capacidades de cada niños. Es decir, la educación debe ser personal ya que cada niño tiene características diferentes. Por lo tanto, no tenemos por qué pedir que todos los alumnos hagan la misma actividad al mismo tiempo. Además, los ejercicios que proponemos deben estar acompañadas de las mayores inteligencias múltiples posibles.


Para respetar el ritmo de cada alumno nos propone grabar un vídeo el cual luego lo podrán ver desde casa y hacer un aprendizaje en el con la ayuda de los padres, aunque luego este se profundice en clase y el profesor esté cerca para poder aclarar cualquier tipo de duda.


Por lo tanto, el uso de las tecnologías además de agilizar el trabajo, nos permite que este sea de gran calidad. Nos recomienda no limitar las TICs al uso individual sino que se use para fomentar el trabajo cooperativo ya que este aflora lo que cada uno sabe hacer y se le da bien además de ayudar a desarrollar habilidades necesarias.    


En conclusión cada niño es único y diferente, por eso es necesario tener en cuenta todas sus características, para respetar el ritmo de cada niño. “Lo que interesa no es enseñar, sino aprender”.

Resultado de imagen de clase inversa en educacion infantil


3. La nueva generación de Educación Infantil convive con los TIC


He aquí el resumen del tercer articulo que nos han presentado nuestros compañerxs:

INTRODUCCIÓN:

- Los niños y niñas ya conviven con las TIC. Estas suponen un gran potencial para reforzar y ampliar los contenidos curriculares de manera creativa y funcional.

- Las TIC: herramienta que favorece la metodología más eficaz respondiendo a la diversidad del alumnado.

- Estos recursos despiertan una fuerte motivación para reforzar y ampliar los contenidos curriculares.

FACTORES: 

Infraestructuras del centro: servidor local para facilitar la conectividad.

- Aula de informática: 13 ordenadores.

- Horario semanal: 3 sesiones de 45 minutos.

- Apoyo al profesorado infantil: al tener 13 ordenadores se forman dos grupos favoreciendo una enseñanza individualizada y dando atención a la diversidad.

- Tablet personal: cada profesor una tablet que comparte con los alumnos.

- Programas y recursos: organizados y clasificados en la web del colegio y en el blog de la tutoría.

- Directo a los recursos: Mozilla para acceder con facilidad a los diferentes recursos curriculares clasificados en áreas y niveles.

LAS TIC Y LAS FAMILIAS:

- Un gran logro conseguido con las TIC es la colaboración con las familias.

- En E.I es fundamental la coordinación y la participación de esta.
    • Herramientas para la comunicación y colaboración con las familias: El correo, Whatsapp, blog de tutoría.
    • A pesar de la introducción de las TIC, siguen utilizando lo analógico.
    • Bits de inteligencia de tarjetas y Bits de inteligencia digitales.

METODOLOGÍA:

- En cuanto a la metodología, para trabajar la lectura utilizan los Bits de lectura, tapones de tetrabrik o cuentos.

- Reconocen la escritura y lectura está en la vida de los niños desde su nacimiento.

- En cuanto a las matemáticas, mediante Bits de Inteligencia y los recursos disponibles en el Blog y en el Libro Colaborativo, aprenden conceptos, números y operaciones. Mediante estos TIC se basan en la experiencia y en la comprobación de errores.

- También aprenden a través del descubrimiento y utilizando lo aprendido.








6. ¿Cómo usar las TIC en Educación Infantil? Aproximación metodológica para la definición de estrategias didácticas enriquecidas con TIC

Finalmente, después de la presentación del sexto y ultimo articulo, he aquí el resumen:

1- INTRODUCCIÓN.

- Las tecnologías son una realidad en las aulas de Educación Infantil.
- La principal tarea del profesor, es planificar una situación didáctica en la que los medios se adecuen a las capacidades de los alumnos, a las competencias a desarrollar y a la metodología y estrategias didácticas que le otorguen consistencia y valor educativo (el aprendizaje de nuestros alumnos está en función de las metodologías y estrategias didácticas utilizadas por el profesor).
- Hoy en día, existen herramientas y servicios para casi todo. 
- La innovación tecnológica no tiene porque venir asociada a una innovación didáctica, ni viceversa.
- Se empieza a confundir la innovación pedagógica e innovación tecnológica. Podremos encontrar recursos en una situación de enseñanza-aprendizaje que supongan un avance técnico pero no un avance metodológico

2- LAS TIC AL SERVICIO DEL APRENDIZAJE EN EDUCACIÓN INFANTIL

Cuando nos planteamos usar estas tecnologías en un contexto de enseñanza, es preciso tener en cuenta algunas de las variables que fundamentarán nuestra decisión: 

- La primera y fundamental variable se refiere a los alumnos. Tenemos que tener en cuenta las características, estilos de aprendizaje del alumnado, las capacidades de cada uno. 
- En segundo lugar, tendremos en cuenta variables referidas al formato y tipo de formación que transmiten estos medios. 
- Aspectos comunicativos. Tiene que ver con la comunicación, al intercambio de elementos significativos y con ellos ideas, pensamientos, deseos.
- Por último, hay que tener en cuenta las funciones educativas. Es preciso delimitar para qué servirán estos medios en el contexto educativo, y asociarlo con determinadas estrategias didácticas. 
- En función de estas cuatro variables, formulamos diversas clasificaciones de recursos y servicios que nos pueden servir de base para diseñar situaciones didácticas enriquecidas con las TIC en Educación Infantil. 

2.1- Clasificación en función del sistema simbólico empleado

Recursos web de orientación textual: recursos de comunicación (chat), publicación (blog) y de acceso y búsqueda de información (prensa digital, webquest) que requieran la adquisición de la lecto-escritura y el dominio de las competencias lecto-escritoras. Las herramientas que no cumplan con los criterios no podrán ser utilizadas en HH y LH.

Recursos web de orientación visual: recursos indicados para alumnos que no han requerido la lecto-escritura y que el código simbólico empleado es el icónico o audiovisual. También se incluirían en esta categoría recursos web de orientación textual complementados con recursos sonoros y visuales, para superar la limitación de estos alumnos al no haber adquirido competencias de lecto-escritura (utilizar Webquest, páginas web, blogs, wikis... adaptadas a las competencias de los alumnos).

2.2- clasificación en función de las coordenadas espacio-temporal 

Hoy en día se pueden incorporar recursos externos al aula por medio Sistemas Multimedia Audiovisuales (por ej. videoconferencia), así es posible la comunicación entre alumnos que están geográficamente distantes.
  • Comunicación sincrónica: al mismo tiempo pero en distintos lugares (videoconferencia)
  • Cuasi-sincrónica: al mismo tiempo pero en distintos lugares, pero dos o más sujetos conectados al mismo tiempo transmiten y reciben mensajes (Whatsapp)
  • A sincrónica: ni en el mismo lugar ni al mismo tiempo (correo electrónico, blogs)
  • Para-sincrónica: en el mismo espacio (ciberespacio) pero en diferente tiempo, es una situación apoyada en el acceso a recursos que permanecen en el tiempo, comunicación (acceso) por parte de un usuario (imágenes, vídeos, recursos sonoros…)
2.3- Clasificaciones basadas en la función educativa 

Dentro de esta categoría se incluyen distintas clasificaciones, que se utilizan para darle intensidad en el ámbito educativo a el uso de las herramientas de las web 2.0. Esta tiene una función educativa a la que estaría destinada, por ejemplo: 
  • Trasmisión de información
  • Acceso
  • Búsqueda de información
  • Instrumentos de evaluación
  • Motivación
  • Participación y comunicación entre alumnos
Entre todas las clasificaciones posibles, hemos destacado el “Catálogo de recursos didácticos de la Web 2.0” de Pedro Cuesta. Las categorías en torno a las que han sido organizadas las herramientas de la Web 2.0 responden más a un criterio de la función principal que cumplen estas herramienta.

El gran valor de esta clasificación es la información pedagógica que se facilita en cada categoría, estructurada en torno a una breve descripción.

El catálogo de recursos para el uso de la Web 2.0 por parte del profesorado se organiza en torno a 21 categorías:
  • Almacenamiento
  • Audio y podcast
  • Blogs
  • Buscadores
  • Fotos
  • Gráficos y diagramas
  • Mapas
3-¿QUÉ APRENDIZAJE PRETENDEMOS LOGRAR EN EL ALUMNADO? 

La incorporación de las TIC en el ámbito educativo requiere repensar las nuevas necesidades de formación de alumnos e inevitablemente, asociadas a éstas, la de los docentes.

Con la integración de las TIC en la Educación Infantil y Primaria, se pretende “desarrollar destrezas básicas en la utilización de las fuentes de información para, con sentido crítico, adquirir nuevos conocimientos”. 

En educación Infantil se ve el acercamiento a producciones audiovisuales como películas, dibujos animados o videojuegos.

Entendemos la competencia digital como las habilidades que los alumnos debían tener para buscar, procesar y comunicar información para transformarla en conocimiento, por lo que consideraba a las TIC como instrumentos fundamentales para informarse, aprender y comunicarse. 

¿Cómo introducir al alumnado en el manejo de las tecnologías? poniendo el acento en la pedagogía, y en concreto en la metodología, más que en la tecnología. 

Una persona alfabetizada hoy en día no es sólo la que sabe leer y escribir, sino también la que tiene competencias instrumentales en informática y tecnologías en genera. 


4-ESTRATEGIAS PARA EL DESARROLLO DE SITUACIONES DIDÁCTICAS ENRIQUECIDAS CON TIC EN EDUCACIÓN INFANTIL

a) El trabajo cooperativo y/o colaborativo: El desarrollo de grupos colaborativos/cooperativos constituye la base de muchos de los aprendizajes que se realizan actualmente en las escuelas. Sus beneficios son motivar a los estudiantes, aumentar el rendimiento académico, aumenta el respeto por la diversidad, ayudar a desarrollar habilidades sociales…

b) El Aprendizaje Basado en Tareas (ABT): Selección de tareas (progresivas) orientadas a la resolución de un problema real en la que van a estar implicados un grupo de alumnos que trabajarán siguiendo los principios del trabajo cooperativo o colaborativo.

c) Los proyectos tele-colaborativos: Distintos subproyectos que lo forman son estrategias didácticas. Estos proyectos tienen en común el uso de la red para conseguir los propósitos educativos. Además reúnen en todas sus modalidades el desarrollo de actividades de acceso y búsqueda de información, publicación de contenidos en red, y la comunicación y colaboración orientada a un objetivo común.

4.1. Estrategias de acceso y búsqueda de información y recursos en red

Recursos web hipertextuales, generalmente páginas web y recursos para la docencia diseñados con aplicaciones específicas. Una webquest podría plantearse en Infantil para que los niños desarrollaran destrezas y habilidades progresivas en nivel de dificultad.

4.2. Estrategias para la expresión y publicación de contenidos en red

Conjunto de herramientas, aplicaciones y servicios que han permitido que cualquier usuario pueda publicar información y contenidos en red de forma rápida y simple. 

4.3. Herramientas para la comunicación y colaboración

Todas aquellas aplicaciones que garantizan la comunicación entre alumnos, alumnos con el profesor, profesor con otros profesores y profesor y alumnos con expertos y/o profesionales externos (correo electrónico, los foros, el chat…).


Imagen relacionada










INGURUNE SOZIAL ETA KULTURALAREN EZAGUTZA HAUR HEZKUNTZAN: Curriculuma aztertzen eta ezagutzen.

  1. Zein da Haur Hezkuntzako xede nagusiena?
Haurren garapen osoa lantzea dimentsio eta alderdi guztietan, familiekin gertuko lankidetzarekin. Erantzukidetasuna, lankidetza eta elkarren onarpena funtsezko jardun-oinarriak dira irakaskuntza-ikaskuntzako prozesuak lantzeko.
  1. Nazioarteko mailan (UNESCO/Delors txostena, Europako Batzordea,…) oinarrizko lau zehar konpetentziak aipatzen dira. Euskal Erkidegoko curriculumean berriz bost ezartzen dira. Zein da bostgarrena?
Bostgarren konpetentzia norbera izaten ikasteko konpetentzia da.
  1. Haur Hezkuntzako curriculumean bi eremu bereizten dira, zeintzuk?
Lehenengoa nortasunaren eraikuntzaren eta ingurune fisiko eta sozialaren ezagueraren eremua da eta bigarrena nortasunaren eraikuntzaren eta komunikazioaren eta adierazpenaren eremua.
  1. Irakasleen profilean 11  puntu aipatzen dira. Zure ustez, aniztasunarekin zeintzuk dituzte lotura?
  • Hezkidetza, aniztasun afektibo-sexuala, eta hezkuntza-babes bereziak behar dituzten kolektiboentzako arreta egokia sustatzeko hezkuntza inklusiboa garatzea.
  • Erantzukizun soziala duten profesionalak trebatzea, kritikoak baina proaktiboak eta sortzaileak aldaketen aurrean.
  • Euskara eguneratzeko lana eta atzerriko hizkuntzako prestakuntza sustatzea.
  • Trebetasun sozialei, arlo emozionalari eta, oro har, irakasle-lanari behar besteko arreta eskaintzea.
  • Langileen arteko lankidetza bultzatzea (berdinen arteko prestakuntza, sareak sortzea).
  1. Ebaluazioari begira, edozein ikasleak errepikatu dezake?
Ez. Haur Hezkuntzan soilik hezkuntza-premia bereziak dituzten ikasleak geratu ahal izango dira beste urtebetez. Erabaki hori hartzeko, familien baimena beharko da.

ERANSKINA: HAUR HEZKUNTZARAKO CURRICULUMA
  1. Oinarrizko zehar-konpetentzia eta oinarrizko konpetentzia espezifikoaren definizioak eman.
Oinarrizko zehar- konpetentziak bizitzaren esparru eta egoera guztietan behar direnak dira, eta oinarrizko konpetentzia espezifikoak esperientzia-eremu zehatzei lotutako arazoei aurre egiteko behar direnak dira.
  1. Oinarrizko zehar konpetentzien artean “Elkarbizitzarako konpetentzia” aipatzen da Curriculumean. Konpetentzia hau lantzeko ze irakaskuntza egoerak bultzatu behar dira?
Oso garrantzitsua da inguru eta beste haurrekin hartu-emanak egotea. Gainera hainbat egoera proposatu behar zaizkie haurrei: beraien sentimendu, pentsamendu eta gogoak modu asertibo batean adieraztea eta gainerako pertsonen sentimenduak, pentsamenduak eta desirak entzuteko aukerak emango dituzten egoerak; taldean ikasteko eta lan egiteko egoerak; giza eskubideei dagozkien printzipio etikoak eta bizikidetzarako gizarte-aztura oinarrizkoen ondoriozko arau sozialak betez jokatzen ikasteko egoerak; eta gatazkak elkarrizketaren eta negoziazioaren bidez konpontzeko aukera ematen duten egoerak.
  1. Oinarrizko konpetentzia espezifikoen artean, nola definitzen da konpetentzia sozial eta zibikoa?
Haurrek gizartearen errealitatea desegiten dute eskolan eta familiako testuinguruetan errespetuz, elkarlanean, ekimenez eta genero diskriminaziorik gabe parte hartzen dutenean. Bizikidetza on bat emateko gizarte demokratiko batean honako ekintza hauek landu behar dira: norberaren inguruko esparru guztietan gogoz eta arduraz parte hartzea, jokabide egokiak eta desegokiak bereiztea, gatazkak bide baketsuetatik konpontzea, norberaren iritziak adierazi eta defendatzea, eta gainerako pertsonen iritziak errespetatzea.
  1. Haurrek errealitatea ulertzeko moduak asko mugatzen du konpetentzien garapena. Ziklo bakoitzean (0-3 eta 3-6), zeintzuk dira abiapuntu nagusienak?
0-3 urte bitarte mundua miatzeko eta esperientziak izateko abiapuntua gorputza izango da. Adin horietan errealitatea ulertzeko oinarriak sortzen dira, eta eratze-prozesu horretan, espazioak, denborak, kausalitateak, erritmo biologikoek, plazerak, minak eta beste aldagai ugarik osatutako erreferentzia-esparrua eraikitzen da. Prozesu horretan, bere nortasun sozialaz jabetzen da haurrak, eta komunikaziorako modu askotarikoak lantzen ditu. Momentu horietan, garrantzizkoa da zaintza, afektu eta komunikazioko jarraibideen ildoaz ohartzea norberaren nortasun soziala, eboluzio-egokitzapenak biltzen eta jarraibide kultural konkretuak islatzen diren bitartean. Adin bitarte horretako haurren garapenerako eta ikaste prozesuarentzako , jolasa eta esperimentazioa funtsezkoak dira.
Bigarren zikloan (3-6), jolasa eta esperimentazioaz gain haurraren garapen integrala eman dadin, hau-ipuinak, narrazioak eta elkarrizketak ere oinarri bihurtzen dira. Tarte honetan, ingurunearen ezagutza eta gizarte-harremanak handitzen dituztenez ahozko hizkuntza bidezko komunikazio maila hobetzen doa.
Eguneroko bizitzako egoeren familia batzuk adieraziko ditugu adibide moduan. Egoera horiek konplexutasun mailaren bat dute, eta haurrak batera edo modu integratuan erabili behar ditu zenbait trebetasun, ezagutza eta estrategia, arazo-egoeraren bat eraginkortasunez ebazteko.
● Nortasunaren eraikuntza eta ingurune fisikoaren eta sozialaren ezaguera eremuarekin lotutako egoeren familiak: atsedena-erlaxazioa, loa, garbitasuna, elikadura, jolas sinbolikoa, jolas heuristikoa, kanpoko ekintzak, tradizio kulturaleko jarduerak...
● Komunikazioa eta adierazpena eremuko egoera-familiak: ipuinak, bildumak, poesia, hitzen kateak, erritmo-jolasak, antzerkia, adierazpen grafikoak...
● Esperientzia-eremu guztiek komunak dituzten egoeren familiak: sarrera eta irteerako errituak, batzarrak, txokoak, lantegiak, ordenagailua, arbel digitala, proiektu txikiak...
  1. Eremu ezaugarriak kontuan hartuz aniztasunarekin zer ikusirik dituztenak identifikatu.
1.– Nortasunaren eraikuntzaren eta ingurune fisiko eta sozialaren ezagueraren eremua:
  • Norberaren gorputza eta bere aukerak eta mugak ezagutu, kontrolatu eta menderatu behar ditu nortasuna eraikitzeko prozesuan. Prozesu horretan, haurrak diferentziak ageri ditu bere buruaren eta gainerako pertsonen artean, baita haurraren beraren eta inguruan duen errealitatearen artean ere, eta egoera horrek, ondorioz, gero eta independentzia handiagoa ematen dio, arian-arian, pertsona helduekiko. Haurrak eragin aktiboa du bere nortasuna eraikitzeko prozesuan, eta prozesu hori elkarreragin sozialeko testuinguruan gertatzen da, afektibitatearen partaidetzarekin.
  • Haurren hezkuntzak gero eta esperientzia zabalagoak izateko aukera emango die haurrei eta, haien bidez, pertsonak eta pertsonen arteko harremanak ezagutzeari ekingo diote.
  • Gertuko ingurune soziokulturala estimulu-iturri bat da adin horretako haurrentzat, haien arreta pizten baitu eta txikitatik izaten baita haien interesgune nagusia. Etapa honetan, familiako, eskolako eta komunitateko partaide direla ikasten dute pixkanaka haurrek, hau da, hezten diren ingurune sozialeko partaide direla.
  • Kultura-aniztasunaren bidez, gizarte-usadio eta -ohitura askotarikoak eta haien inguruneko kultura-eremuak ezagutzen dituzte haurrek, ikuspegi ireki eta integratzailearekin. Hori horrela, gizartean ageri diren kulturen molde eta adierazpen ugari ezagutuko dituzte haurrek, eta onarpen, errespetu eta balioespeneko jarrerak landuko dituzte kultura horiekiko.
2.– Nortasunaren eraikuntzaren eta komunikazioaren eta adierazpenaren eremua:
  • Adierazpide berriak eskuratzen dituzte, komunikazio-trukeak indartzen dituzte beraien adineko kideekin eta pertsona helduekin, eta, arian-arian, eduki landuagoak erabiltzen dituzte komunikazioetan.
  • Komunikazio-trebetasunak eskuratzeko, indartu egin behar dira mezuak hartu eta interpretatzeko ahalmenak eta haiek sortu edo igortzekoak. Ahalmen horiek landuta, mundua ulertzeko urratsak ematen dituzte haurrek eta berezkotasunez, irudimenez, sormenez eta funtzionaltasunez adierazten dituzte beraien sentimenduak, beharrizanak, emozioak eta ideiak.
  1. Zeintzuk dira eduki multzoak? (bi zikloetan berdinak, azaldu gabe).
  • Lehen eta bigarren  zikloko edukiak.
1. MULTZOA. Nortasuna eraikitzea
2. MULTZOA. Hartu-emanak gizarte-ingurunean
3. MULTZOA. Hartu-emanak ingurune fisiko eta naturalarekin
  1. Zenbat etapako helburu daude 1. eremuan?
Hauek dira, etapa honetan, «Nortasunaren eraikuntza eta ingurune fisikoaren eta sozialarenezaguera» eremuko helburuak:
1) Ohartzea norbera pertsona berezia dela eta nork bere buruaren gaineko irudi orekatu etapositiboa osatzea, norberaren nortasuna eraikitzeko.
2) Gorputza kontrolatzeko bidea urratzea, zentzumen-pertzepzioa lantzea eta testuinguruarenezaugarrietara doitzea mugimenduaren tonua, oreka eta koordinazioa, ekintzetan dituen ahalmenak eta mugak deskubritzeko.
3) Ongizate emozionalari eta fisikoari dagozkion jarrerak lantzea (erritmo biologikoak, mugimenduak, jolasa, arakatze-jarduna, elikadura, garbitasuna eta segurtasuna erregulatzea), segurtasun afektiboa finkatu eta eguneroko bizitzako egoerez gozatzeko.
4) Ekimenak abiatzea eta norberaren ekintzak planifikatzea eta sekuentziatzea, egiteko errazak edo arazo-egoerak ebazteko eta nork bere buruaren gaineko konfiantza-sentimendua handitzeko;frustrazio txikiak onartzea, sortzen zaizkion zailtasunak gaintzeko jarrera adieraztea eta gainerako pertsonengandik behar den laguntza bilatzea.
5) Errespetu, laguntza eta lankidetzako jarrerak eta ohiturak lantzea, norberaren jokabidea erregulatu eta norberaren eta gainerako pertsonen beharrizanetara egokitzeko, eta sumisio nahiz nagusitasuneko jarrerak baztertzea.
6) Ingurune fisiko eta soziala behatu eta aztertzea eta hura ezagutzeko interesa adieraztea, haren partaide izateko sena lantzeko eta ingurune horretan nolabaiteko segurtasunez eta autonomiaz jarduteko.
7) Ingurune fisikoa arakatzea eta esperimentatzea eta haren elementuetako batzuen ezaugarriak ezagutzea, elementu horien gainean eragin eta haiek eraldatzeko gaitasuna lantzeko, eta interes eta errespetuzko jarrerak lantzea.
8) Elementu eta bildumek zer ezaugarri dituzten jakitea; multzokatzeko, sailkatzeko, ordenatzeko eta zenbatzeko erlazioak ezartzea, pentsamendu zientifikoa lantzeko.
9) Gailu teknologikoak erabiltzen hastea eta haien komunikazio-ahalmena balioestea, eta, arian-arian, haiek informazioa eskuratzeko, ikasteko eta plazera lortzeko erabiltzea.
10) Hurbilean zer gizarte talde dituen jakitea eta haiengana, haien kultura-ekoizpenetara, balioetara eta bizimoduetara jarrera irekiz gerturatzea, konfiantza, errespetu eta balioespeneko jarrerak lantzeko.
11) Arian-arian, gizartean jokatzeko oinarrizko jarraibideak barneratzea eta norberaren portaera jarraibide horietara moldatzea, gero eta modu egoki eta orekatuagoan.
13. Ebaluazio irizpide eta adierazleen artean espazio eta denbora kontzeptuak lantzen dituztenak azaldu.
  • Ingurunea haren elementuen behaketaren, eskuzko erabileraren eta esplorazioaren bidez deskubritzeko jakin-mina adieraztea.
  • Maiz erabiltzen dituen lekuetan orientatzea eta kokatzea, oinarrizko espazio-nozioak egoki erabilita.
  • Eguneroko bizitzako jardueren eta ekitaldi sozialen denbora-sekuentzia ezagutzea eta aurreratzea, oinarrizko denbora-nozioak egoki erabilita
  • Gailu teknologikoen eta digitalen gaineko interesa adieraztea eta haiek erabiltzea, pertsona helduen laguntzarekin, gailuen funtzionamendua ulertu eta ingurune fisiko eta soziala ezagutzen hasteko.
  • Gizarte-ingurunea ezagutzeko jakin-mina adieraztea, erreferentziazko gizarte taldeetan gogoz parte hartuta.
14. Metodologia aldetik aipatzen diren sei ardatz nagusienak aipatu eta horietako bat komentatu (zuretzat inportantena edo gustukoena,...).
  1. HAUR HEZKUNTZA, EGINKIZUN PARTEKATUA
  2. SEGURTASUN AFEKTIBOA
  3. ANIZTASUNAREN ZAINTZA
  4. HEZITZAILE TALDEAREN ESKU-HARTZE ESTILOA
  5. IKASTEKO TESTUINGURU ASKOTARIKOAK ANTOLATZEA
  6. EBALUAZIOA: PROZESUEN BEHAKETA
Pertsona guztiok ditugu ezaugarri komunak, baina antzekotasun horiek ditugun arren, alde asko izaten dira gizakitik gizakira. Pertsona guztiek ez dute komunikatzeko, mugitzeko, ikasteko, harremanak lantzeko, jarduteko edo pentsatzeko modu bera izaten, desberdinak baitira pertsonen ezaugarri fisikoak, psikologikoak eta sozialak.
Aniztasuna zaintzeko, modu inklusiboan ezagutu, errespetatu, onartu, balioetsi eta landu behar dira desberdintasun edo diferentzia indibidual eta kultural horiek guztiak. Premiazkoa da arretaz begiratzea hezkuntza-laguntza jasotzeko zer beharrizan biologiko eta psikosozial berariazkoak izan ditzaketen haurrek, haiek garaiz hauteman eta identifikatzeko. Egoera horiek hautemateko, lankidetza estuan jardun behar dute familiek eta eskolak, jardun-irizpide komunak erabilita.